niedziela, czerwca 03, 2018

Jak przeżyć pierwszy miesiąc z noworodkiem?

Cześć,

wielu przyszłych rodziców przed porodem zastanawia się jak sobie poradzą z dzieckiem, czy dadzą sobie radę oraz jak mają ogarnąć nowe życie. Za mną pierwszy miesiąc z córką - miesiąc, który przyniósł dużo nowych rzeczy, sporo zmian, kilka chwil niepewności i mnóstwo radości. Nadal jestem wyspana, mam siłę nosić dziecko i myślę o kolejnym (dziecku). 


źródło: https://parenting.pl/sprawa-wielkiej-wagi-dlaczego-nalezy-dbac-o-poziom-bialka-w-diecie-niemowlat-i-malych-dzieci

Jak to się stało? Dlaczego jeszcze nie jestem zombie? Oto 10 rad Mammy pcheły na przeżycie pierwszego miesiąca z maluszkiem :) 

1. Wczuj się w rolę noworodka - spróbuj wczuć się w rolę noworodka i poczuj to co on. Pamiętaj, że narodziny dziecka to wyjątkowe wydarzenie, nie tylko dla Ciebie, ale także dla tego maluszka! Jemu (tak samo jak Tobie) zmienia się nagle cały świat! Z małego, ciasnego i ciepłego brzuszka mamy, wychodzi na otwartą przestrzeń, gdzie jest mnóstwo światła, odgłosów, zapachów etc. Maluszek jest przyzwyczajony do otoczenia, w którym dochodziło do niego niewiele bodźców. Pamiętaj o tym i w tym pierwszym miesiącu (a szczególnie w pierwszych dniach) postaraj się zapewnić mu jak najbardziej zbliżone warunki. 

2. Pamiętaj, aby otaczał Was spokój, a Ty abyś była opanowana - to są emocje, które powinny towarzyszyć Tobie i maleństwu. W takim otoczeniu powinniście przebywać. Pamiętaj, że dziecko wyczuwa nastroje i emocje, które Tobie towarzyszą. Mało tego! Dziecko wyczuwa także emocje, które są w danym pomieszczeniu. Jak to możliwe? Nie mam pojęcia, ale już kilka razy zauważyłam wpływ otoczenia na zachowanie mojego dziecka. Dlatego dbaj o to, aby wokół dziecka panował spokój, harmonia, równowaga. Jeżeli Ty będziesz spokojna/spokojny to i Twoje dziecko takie będzie. 

3. Współpracuj z partnerem - do obowiązków domowych czy wokół dziecka zaangażuj partnera/męża/ojca dziecka. Nie musisz wszystkiego robić sama. Ważne, aby partner również mógł nawiązać więź z dzieckiem, a jak mógłby tego dokonać jeśli nie przez codzienne czynności? Wiadomo: karmić on nie będzie. Usypiać raczej też nie. Ale jest sporo czynności, które może wykonać z powodzeniem np. zmiana pieluszki, pielęgnacja skóry, kąpiel, zajmowanie się dzieckiem podczas jego aktywności. Wielu mężczyzn ma obawy czy nie zrobią krzywdy - spokojnie :) Krzywdy nie zrobicie, a nawiążecie cudowną więź z maleństwem :) Tata w życiu dziecka jest równie ważny jak mama. 

4. Rozmawiaj z położną środowiskową o wszystkich Twoich obawach i wątpliwościach - po porodzie Twoja położna środowiskowa powinna Cię odwiedzić 6 razy. Wykorzystaj ten czas i te spotkania! Dobra położna środowiskowa to skarb:) Nie wiesz czy dobrze ubierasz dziecko? Nie wiesz czy te krostki na twarzy to potówki, trądzik czy uczulenie? Nie wiesz co zrobić z odparzeniami? Nie szukaj informacji w internecie, tylko zapytaj położną. Ona będzie widziała Twoje dziecko na żywo i będzie mogła pomóc Ci na podstawie swojego doświadczenia i wiedzy. 

5. Nie bój się prosić o pomoc - wiem, wszyscy to piszą i o tym mówią. Uwierz mi: to prawda. Gdyby nie pomoc mojego męża, teraz pewnie nie miałabym siły na nic. W chwili zmęczenia, zdenerwowania, czy po prostu chandry nie bój się prosić o pomoc. Męża, rodziców, znajomych. To normalne, że młoda matka potrzebuje pomocy i wsparcia. Ale zazwyczaj musisz zasygnalizować, że potrzebujesz pomocy. Pomoc nie musi się ograniczać do opieki nad dzieckiem. Może ona dotyczyć sprzątania, gotowania, prania, prasowania i wielu innych rzeczy! Pamiętaj: nie jesteś robotem i nie jesteś w stanie wszystkiego ogarnąć sama. 

6. Odpoczywaj - odpoczywaj, gdy tylko możesz. Tak - to też pewnie słyszałaś już wiele razy. Ale to prawda! Gdy Twoje dziecko śpi, to jest to czas dla Ciebie również na sen! Nie rób wtedy obiadów, nie sprzątaj, nie szykuj niczego. Już niedługo Twoje dziecko nie będzie tak dużo spało, więc wykorzystaj to! Prześpij się, odpocznij, zregeneruj siły na nocne wstawanie. Aby dobrze zająć się dzieckiem musisz być wypoczęta i w pełni sił. Pamiętaj!

7. Dbaj o siebie i swoją dietę - pozwól sobie czasami na domowe spa. Zamień swoją łazienkę w salon piękności. Pójdź na spacer. Zacznij ćwiczyć. Znajdź i realizuj swoje hobby. Miej codziennie jakiś czas dla siebie (dobra nawet godzina). W tym czasie partner może zająć się dzieckiem, a Ty możesz zregenerować siły i zadbać o siebie. Pamiętaj też o zdrowym odżywianiu się. To wszystko wpływa nie tylko na Twoje zdrowie i szybki powrót do pełni sił, ale również na Twoje samopoczucie. A jak wiadomo z punktu 2: zadowolona mama, to zadowolone dziecko :) Nie masz pomysłu na zdrowe posiłki? Zajrzyj do Mileny - jej przepisy są nie tylko zdrowe, ale też łatwe do zrobienia :)  

8. Ty jesteś rodzicem i wiesz najlepiej co jest najlepsze dla twojego dziecka - ale wysłuchaj innych. Pamiętaj, że Ty znasz swoje dziecko najlepiej i to Ty spędzasz z nim 98% swojego (i jego) czasu. Dlatego to Ty wiesz najlepiej co jest dla niego dobre, co ono lubi, a czego nie. Niemniej warto rozmawiać i słuchać innych. Może ktoś podpowie coś ciekawego? Może ktoś miał podobną sytuację i zna rozwiązanie, do którego Ty nie musisz dochodzić metodą prób i błędów? Gdy masz problem lub wątpliwości rozmowa z innymi mamami lub starszymi osobami może zaoszczędzić Ci wiele nerw i czasu. Jednak pamiętaj, aby wychowywać dziecko zgodnie z Twoimi przekonaniami, a nie zgodnie z tym co inni mówią. 

9. Nie przegrzewaj - wielu rodziców na początku ubiera dziecko od głowy do stóp, aby przypadkiem nie zmarzło. A potem? A potem martwimy się, że maleństwo jest niespokojne lub, że dostało jakieś krostki. To wszystko przez temperaturę! Dzieci inaczej odczuwają temperaturę, dlatego warto zaobserwować upodobania Naszego maleństwa. Gdy będzie mu za gorąco będzie niespokojne. Dodatkowo na ciele pojawią się krostki, tzw. potówki. To znak, że dziecko potrzebuje więcej chłodu :) Przy obecnych pogodach my córę trzymamy w samych body na krótki rękaw oraz w skarpetkach. Ze spodenek, kaftaników i pajacy zrezygnowaliśmy po 2 tygodniu, gdy... córa była cała wysypana potówkami:) 

10. Rób zdjęcia - na prawdę :) drugi raz tych cudownych chwil nie przeżyjesz. Rób jak najwięcej zdjęć, ponieważ jest to cudowna pamiątka :) Później będzie można porównać jak bardzo zmieniło się maleństwo :) 


Bardzo dobrze wspominam pierwszy miesiąc z córką. Nie wiem czy to dlatego, że mam złote dziecko (a kto takiego nie ma?! ;) ), czy przez spokój, który towarzyszył nam od pierwszych wspólnych dni. 


A jak Wy wspominacie pierwszy miesiąc z dzieckiem?
Zgadzacie się z tą listą? Może coś byście dodali lub usunęli? 

Dajcie znak, jak Wy to widzicie! :) 

P.S: Ta porada została opublikowana na stronie Canpol Babies. Jeśli się zgadzasz z wpisem będę wdzięczna za głos na stronie: https://canpolbabies.com/pl/porady/24/users

20 komentarzy:

  1. Nie mam dzieci więc nie mam pojęcia jak to jest:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli planujesz - warto choć trochę się nastawić do tego cudownego czasu :) Wiadomo - z dzieciakami nie da się niczego zaplanować, ale nastawienie to podstawa :)

      Usuń
  2. Pierwszy miesiąc z moim synkiem to zarówno piękne, jak i ciężkie chwile...pełne nerwów i nieznanego... ;) Teraz Igorek ma rok i najchętniej bym go schrupała <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Te złe chwile szybko się zapomina, prawda? :) Dzieciaki mają cudowną umiejętność utrwalania tych cudownych, spokojnych i słodkich chwil :)

      Usuń
  3. Ten spokój chyba jest najważniejszy, dziecko jest jak gąbka - chłonie wszystkie emocje, te złe również, a wiadomo jak to działa na malucha.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też mi się tak wydaje :) Wszyscy Nas pytają, co robimy, że mamy takie spokojne i złote dziecko i jedyna odpowiedź, która przychodzi Nam do głowy to: spokój :)

      Usuń
  4. To wszystko i jeszcze przede mną :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :) Mogę jedynie napisać, że to cudowne chwile :)

      Usuń
  5. Właściwie to jest przemyślane! Taka kwintesencja. Gdybym naprawdę chciała coś dodać, to byłabym monotematyczna. Więc nie dodam. I piszę, że widać tutaj dobrą pracę.

    Dziękuję za dobre słowo, o mojej kuchni. 😊

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja bym dodała jeszcze jedno: pozytywne nastawienie :)

      Dziękuję <3

      Usuń
  6. Nie mam dzieci, ale myślę, że te pierwsze tygodnie muszą być bardzo fascynujące, można spojrzeć na świat z perspektywy maluszka, trochę tak jakby odżyć na nowo - bo widzimy pierwszy, drugi, trzeci i każdy następny uśmiech - a przecież dzieci doceniają najmniejsze rzeczy (no może nie ledwo po porodzie, ale myślę że rozumiesz o co mi chodzi :)) i dzięki temu może sami uczymy się cieszyć z drobiazgów. No i z wszystkimi Twoimi radami się w zupełności zgadzam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Masz rację - pierwsze tygodnie są fascynujące. Ale! nie tylko dzieci doceniają najmniejsze rzeczy, w tym czasie również rodzice doceniają najmniejsze rzeczy. Pierwsza kupka, pierwszy uśmiech, pierwsze wyciągnięcie rączek, pierwsza zaciśnięta piąstka.... Mogłaym tak wymieniać w nieskończoność :)

      Usuń
  7. Zapiszę sobie Twoje piękne sugestie na "ten czas". Cudownie to opisałaś!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam nadzieję, że się przydadzą :) Dziękuję:*

      Usuń
  8. U mnie 3 i 4 były nieosiągalne. Z pozostałymi punktami w zasadzie się zgadzam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To wielka szkoda :( Pomoc partnera jest nie do opisania. I szkoda, że na położną nie mogłaś liczyć :( To jest duże wsparcie merytoryczne.

      Usuń
  9. U mnie w obu przypadkach było idealnie, nocne karmienie nie sprawiało że czułam się nie wyspana (więc w dzień nie spałam), a położną widziałam moze jeden raz

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U Nas póki co też jest idealnie (tfu, tfu) i może dlatego mam takie odczucia :) Położna była obowiązkowa i przyjeżdżała do Nas sumiennie :) Szkoda, że nie każda taka jest :(

      Usuń
  10. Pierwsze chwile z noworodkiem są trudne, trzeba na nowo zorganizować swój świat. A współpraca z partnerem i proszenie o pomoc jest bardzo ważne :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To racja :) Ja na szczęście mam "złote" dziecko (póki co) i cudownego partnera. Ale i tak ciężko mi prosić o pomoc :)

      Usuń

Liczę na szczery komentarz od Ciebie :) Dziękuję :)
Pamiętaj, że zostawiając komentarz automatycznie akceptujesz politykę prywatności.

Copyright © 2016 Mamma pcheła , Blogger